عادی‌سازی نرخ بهره فدرال 11 ژوئن 2016

  • June 11, 2016

عادی‌سازی نرخ بهره فدرال  11 ژوئن 2016 – تحلیل فاندامنتال فارکس

عادی‌سازی نرخ بهره فدرال  11 ژوئن 2016 - تحلیل فاندامنتال فارکس

وقتی تورم شروع به افزایش می‌کند، فدرال رزرو به طور سنتی شروع به بکارگیری چرخه انقباضی نرخ بهره می‌کند.  این کاهش در قدرت خرید دلار تقریبا همیشه خود را در این موارد نشان می‌دهد: بالا رفتن روند اسمی تولیدناخالص داخلی، افزایش نرخ بهره بلندمدت و شیب مثبت منحنی سود. این شرایط متداول همه نشانه‌های بازاری است که با تورم می‌جنگد و بنابراین فدرال رزرو را مجبور می‌سازد که به حساب منحنی تورم برسد.

به عنوان مثال، آخرین باری که فدرال رزرو شروع کرد به اعمال چرخه انقباضی نرخ به 30 ژوئن 2004 برمی‎گردد. در آن زمان فدرال رزرو نرخ وجوه فدرال را یک‌شبه از 1 درصد به ¼1 درصد تغییر داد. آن زمان، بازده اسناد اوراق قرضه 10 ساله 4،62 درصد بود و اسناد اوراق قرضه دوساله 2،7 درصد بود که تفاوت بین اسناد دوساله و ده‌ساله 1،92 درصد می‌شد. به منظور تبیین موضوع که طرف بلند منحنی سود قیمت‌گذاری تورم آینده بود، بازده اسناد ده‌ساله در عرض دو سال 5،14 درصد در چرخه افزایشی نرخ فدرال رزرو افزایش داشتند. و. شاید مهم‌تر اینکه تولید ناخالص داخلی واقعی 3 درصد بود و افزایش داشت، درحالیکه تولید ناخالص داخلی اسمی میزان فوق‌العاده 6،6 درصد را برای سه ماهه دوم ژوئن 2004 نشان می‌داد.

به منظور تاکید دوباره باید گفت که آخرین باری که فدرال رزرو نرخ‌ها را افزایش داد، این کار را بعد از بالا رفتن روند اسمی تولیدناخالص داخلی، افزایش نرخ بهره بلندمدت و شیب مثبت منحنی سود انجام داد. با در نظر داشتن این امر، سپس حالا نگاهی به شرایط و وضعیت چرخه انقباضی جاری می‌اندازیم.

کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) تبلیغات افزایش نرخ بهره اخیر خود را از 17 دسامبر 2015 شروع کرد. در آن زمان اسناد اوراق قرضه ده‌ساله 2،24 درصد و اسناد اوراق قرضه دوساله 1 درصد بازده داشتند. سپس تفاوت اوراق قرضه دوساله و ده‌ساله 1،24 درصد می‌شد. در سه ماهه چهارم، تولید ناخالص داخلی اسمی 2015 به میزان 2،3 درصد بود و میزان تولید ناخالص داخلی واقعی هم 1،4 درصد ناچیز بود.

هنگامی که بازارها از ترس تهدید افزایش نرخ بهره دوم توسط کمیته بازار آزاد (FOMC) نفس‌های خود را در سینه حبس کرده بودند، اوراق قرضه ده‌ساله 0،8 درصد کاهش داشت و تفاوت سود 92 واحد یکصدم ناچیز و ناکافی را ایجاد کرد. این میزان انقباضی‌ترین تفاوت سود از نوامبر 2007 محسوب می‌شود. تولید ناخالص داخلی اسمی در سه ماهه اول 1،4 درصد بود و میزان تولید ناخالص داخلی واقعی هم 0،8 درصد ناچیز بود. بنابراین، بعد از یک افزایش نرخ اندک کمیته بازار آزاد، منحنی سود صاف شد و نرخ رشد اقتصادی شروع به کاهش کرد.

این سناریوی افزایش نرخ بهره عادی نیست

این اختلاف شدید چیزی بود که در سال 2004 اتفاق افتاد. اگر به آن موقع برگردیم، بازار سهام فورا تسلیم افزایش آغازین نرخ‌های فدرال رزرو نشد. طرف بلند منحنی و همچنین تورم به سمت بالا رفت، هرچند که فدرال تلاش می‌کرد از سرعت روند افزایشی هر دو بکاهد.

با اینحال، وقتی نرخ وجوه فدرال رزرو به 5،25 درصد افزایش پیدا کرد، منحنی سود نهایتا در سال 2006 معکوس شد. منحنی سود معکوس شده از رکود اقتصادی پیش‌آگهی می‌‎داد، چراکه عرضه پول منقبض شد و وقتی بانک‌ها دادن وام‌های جدید را غیرسودآور تشخیص دادند، این امر موجب شد که حباب‌های دارایی بترکد.

اگر این روند افزایش نرخ وجوه فدرال و کاهش نرخ بلندمدت ادامه داشته باشد، منحنی سود با چند افزایش نرخ بهره بیشتر در طی چند فصل آتی معکوس خواهد شد. این امر ما را به اوج این نوشتار هدایت می‌کند: مساله اصلی این است که به نسبت مقدار واحد پایه‌ای که اقتصاد رکود بزرگ سال 2008 داشت، فدرال رزرو احتمالا قریب به یقین 400 واحد پایه (مبنای یکصدم) در شرایط انقباض اقتصادی بعدی کمتر توانایی خواهد داشت (فضا برای کاهش نرخ بهره).

از سپتامبر 2007 تا دسامبر 2008، فدرال رزرو نرخ‌ها را 525 واحد پایه‌ای کاهش داد و به 0 درصد رساند. هرچند که در طی رکود بعدی، فدرال رزرو تنها قادر خواهد بود یک مشت 25 واحد پایه‌ای که افزایش داده بود را پس بگیرد تا بتواند قبل از اینکه گرفتار نیروهای گرانشی ضدتورمی شود که اقتصاد را به سمت فروپاشی بعدی خود بکشاند، خود را خارج کند.

در واقع، فدرال رزرو چنان سری از باد غرور پیدا کرده است که اعتقاد دارد با برنامه ZIRP و QE اقتصاد ایالات متحده را چنان التیام داده است که توانسته نرخ‌های بهره را با مصونیت کامل عادی‌سازی کند. اما اینها همان پیام‌هایی نیستند که ما از بازار سهام یا اقتصاد دریافت می‌کنیم.

در واقع، کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) خودش می‌گوید که تمایلش به افزایش نرخ بهره فرونشاندن اقتصاد در شرف حباب نیست، بلکه بجای آن دنبال موجودی مهمات نرخ بهره برای مبارزه با رکود بعدی است. اتفاقا برعکس است که این چند افزایش نرخ بهره موجب تسریع در روند نزدیک شدن به پرتگاه اقتصادی می‌شود که ما را به سمت رکودی به مراتب بدتر از رکود 2008 رهنمون خواهد کرد.

حقیقت تلخ این است که بعد از 90 ماه ZIRP و ایجاد حباب دارایی و بی‌توازنی سرمایه بی‌سابقه‌ای، کمابیش غیرممکن است که فدرال رزرو بتواند نرخ بهره را با حفظ تورم هدف 2 درصد، افزایش دهد. بانک مرکزی ما تدریجا نرخ‌ها را افزایش خواهد داد تا منحنی سود دوباره معکوس شود و رکود ضدتورمی در ادامه ما را گرفتار کند. چنین امری از عواقب اجتناب‌ناپذیر بی‌اثرسازی و الغای بازارها به نفع استبداد مالی است.

 

دانلود رایگان
قدرت شگفت انگیز دانش و ثروت
نرم افزار دستیار فارکس حرفه ای
x